اطلاعات جامع داروهای کم یاب

اخبار

قرص آدرال

آدرال ٬ دارویی ترکیبی است که برای درمان اختلال کم توجهی- بیش فعالی یا  ADHD مورد استفاده قرار میگیرد. این دارو با توجه به تغییر مقادیر مواد طبیعی معین در مغز کار میکند. آمفتامین / دکستروآمفتامین مربوط به کلاسی از داروها است که تحت عنوان محرک ها نام دارد.

نام ژنریک : دکتستروآمفتامین سولف – ساکارات/ آمفتامین سولفات آسپارتات

 

موارد استفاده قرص آدرال

آدرال میتواند به افزایش توانایی برای توجه، تمرکز کردن بر روی یک کار و فعالیت و مشکلات مربوط به کنترل رفتاری کمک نماید. این دارو همچنین ممکن است به شما برای سازماندهی کردن وظایف و بهبود مهارت های شنیداری کمک نماید. این دارو همچنین برای درمان بیش فعالی و  بیماری خواب و اختلال آن (حمله خواب) به منظور کمک به هوشیار بودن شما در طول روز کمک مینماید. این دارو نباید برای درمان خستگی و یا بیدار ماندن در افرادی که اختلال خواب ندارند مورد استفاده قرار گیرد.

چگونه از آدرال استفاده کنیم ؟

دستورالعمل دارویی ارائه شده توسط داروسازتان را قبل از از مصرف آمفتامین/ دکستروآمفتامین و در هر زمان مصرف مجدد بخوانید. در صورتی که شما هرگونه سوالی دارید، از پزشک یا داروسازتان بپرسید. این درمان دارویی را برای مدت یک ماه با یا بدون غذا طبق راهنمایی پزشکتان ادامه دهید معمولا ۱ تا ۳ بار در روز باید از آن استفاده کنید. اولین دوز معمولا زمانی مصرف میگردد که شما در هنگام صبح از خواب بیدار شده اید. در صورتی که دوزهای بیشتری تجویز شده باشد، آنها را طبق دستور پزشک مصرف نمایید که آن ها معمولا با فواصل ۴ تا ۶ ساعت است. آخرین دوز روزانه ممکن است منجر به ایجاد اختلالاتی در خواب شود.

دوز براساس شرایط پزشکی شما و پاسخ به درمان است. پزشک شما ممکن است دوز شما برای یافتن بهترین حالت برای شما تنظیم نماید. از دستورالعمل پزشکتان به دقت پیروی نمایید. از این درمان دارویی به صورت منظم برای دست یافتن به حداکثر بهره استفاده نمایید. برای اینکه ساعات مصرف یادتان باشد ٬ آدرال را هر روز در زمان یکسانی مصرف نمایید.

در طول دوره درمان، گاهی اوقات لازم است تا دکتر عدم استفاده از دارو را اعلام نماید تا در این مدت بتواند هرگونه تغییری در رفتار شما و نیاز به درمان مجدد را تشخیص دهد.

این نوع دارو ممکن است باعث واکنش های بازگشتی به خصوص در صورتی شود که به صورت منظم برای یک دوره طولانی در دوزهای بالا مورد استفاده قرار گرفته است. در چنین مواردی، نشانه های بازگشتی (شامل خستگی، مشکلات خواب، تغییرات ذهنی یا روانی مانند افسردگی ) ممکن است رخ دهد در صورتی که شما به صورت ناگهانی استفاده از این دارو را متوقف سازید. برای جلوگیری از واکنش های بازگشتی، پزشک شما ممکن است دوز را به تدریج کم نماید. با پزشک و یا داروسازتان برای جزئیات بیشتر مشورت نمایید و هرگونه واکنش های برگشتی را در این زمینه گزارش دهید. در ارتباط با مزیت های این دارو میتوان گفت که آدرال ممکن است به ندرت باعث رفتار خوابیدن اعتیادی ناشی از دارو به صورت غیرطبیعی گردد (اعتیاد). این خطر در صورتی افزایش می یابد که شما از الکل و یا مواد مخدر در گذشته استفاده کرده باشید.

از این دارو دقیقا طبق تجویز پزشک استفاده نمایید و به خطر مربوط به اعتیاد آن به دقت گوش دهید. دوزتان یا استفاده از این دارو برای دوره درمان طولانی افزایش ندهید. توقف مناسب این دارو در زمانی است که به خوبی از دارو استفاده شده باشد. زمانی که این دارو برای مدت طولانی مورد استفاده قرار میگیرد این دارو ممکن نیست به خوبی عمل نماید. با پزشکتان در این زمینه صحبت کنید در صورتی که توقف دارو به خوبی عمل کرده باشد. در صورتی که شرایط بهبود نیافته است یا در صورتی نگرانی با پزشکتان صحبت کنید.

 

عوارض جانبی مصرف آدرال

از دست دادن اشتها، کمبود وزن، دهان خشک، درد معده ، حالت تهوع و استفراغ، سرگیجه، سردرد ، اسهال ، تب، عصبانیت و اختلالات خواب ممکن است رخ دهد. در صورتی که هر کدام از این عوارض وجود دارد یا بدتر شد حتما با پزشکتان صحبت کنید. به یاد داشته باشید که پزشک شما آدرال را به این دلیل تجویز کرده است که وی هدفش دست یافتن شما به مزیت بیشتری در مقایسه با خطر مربوط به عوارض جانبی است. بیشتر افراد از این دارو به دلیل عوارض جانبی جدی استفاده نمیکنند.

این دارو ممکن است منجر به افزایش فشار خون شما شود. فشار خون را به صورت منظم چک نمایید و به پزشک خود در صورتی که نتایج ٬ بالا است اطلاع دهید. با پزشک خود در صورت وجود عوارض جانبی جدی صادق باشید که شامل نشانه های مربوط به مشکلات جریان خون در انگشتان و یا پاها (مانند سرد شدن، بیحس شدن، درد یا تغییرات رنگی پوست)، زخم های غیر معمول بر روی انگشتان یا پاها، تغییرات رفتاری/ روانی/ ذهنی (مانند پرخاشگری، افسردگی، تفکرات غیرطبیعی، فکر کردن به خودکشی)، رفتارهای غیرقابل کنترل، حرکات جویدن مداوم، فشار دادن دندان ها، پرخاشگری/ با صدای بلند، تغییر در روابط جنسی/ تمایل، اختلال نعوظ و طولانی مدت (در مردان) است.

در صورتی که شما عوارض جانبی بسیار جدی دارید حتما نیاز به کمک درمانی و پزشکی دارید که شامل کوتاه شدن تنفس، درد در بازوی چپ، فک، قفسه سینه، سردردهای شدید، ضربان نامنظم و سریع و تپش قلب ، صرع ، تورم مچ پا، خستگی بیش از حد، تاری دید، ضعف در یک قسمت از بدن، لکنت زبان و سردرگمی است.

واکنش های آلرژی بسیار شدید به این دارو نادر است. به هرحال، در صورت بروز هرگونه عوارض مربوط به واکنش آلرژی جدی مثل خارش پوست ، جوش ، تورم (به خصوص در صورت ٬ زبان و گلو)، سرگیجه شدید و اشکال در تنفس به پزشک مراجعه نمایید.

این لیست کاملی از عوارض جانبی ممکن نیست. در صورتی که عوارض جانبی دیگری غیر از لیست بالا بروز کرد با پزشک یا داروسازتان تماس بگیرید.

 

آدرال

هشدارها

قبل از مصرف این دارو به داروساز یا پزشکتان در صورت هرگونه داشتن آلرژی به این دارو یا دیگر داروهای سمپاتومتیک (مانند lisdexamfetamine) اطلاع دهید یا در صورتی که شما نوع دیگری از آلژی ها را دارید بگویید. این محصول ممکن است شامل مواد تشکیل دهنده فعالی باشد که میتواند منجر به واکنش های آلرژیک و یا مشکلات دیگری شود. برای جزئیات بیشتر با داروسازتان صحبت نمایید.

قبل از استفاده از این دارو، به پزشک یا داروسازتان تاریخچه پزشکی و درمانی خود را بگویید به خصوص در مورد مشکلات گردش خون (مانند بیماری رینود)، شرایط روانی و ذهنی خاص (مانند تحریک شدید، روان پریشی)، تاریخچه فردی و یا خانوادگی در ارتباط با اختلالات ذهنی/ روانی (مانند اختلال دوقطبی ، اختلال، افسردگی، اختلال روانی، افکار خودکشی)، مشکلات قلبی (شامل ضربان قلب نامنظم ، بیماری عروق کرونر، مشکلات قلبی، کاردیومیوپاتی، مشکلات ساختار قلب ماند مشکلات دریچه)، پیشینه خانوادگی ابتلا به بیماری های قلبی (مانند مرگ ناگهانی و ضربان قلب نامنظم)، سابقه سکته قلبی ، فشار خون بالا، تیروئید پرکار، مشکلات خاص چشم (گلوکوم یا آب سیاه)، صرع، سابقه فردی و یا خانوادگی استفاده منظم از مواد مخدر یا الکل ، سابقه فردی و یا خانوادگی حرکات ماهیچه ای غیر قابل کنترل (مانند سندروم تورت)، بیماری کلیه، بیماری کبد و پیوند کبد .

این دارو ممکن است باعث سرگیجه شود، در زمان رانندگی از این دارو استفاده نکنید و یا در ارتباط با فعالیت هایی که نیاز به هوشیاری دارند از این دارو استفاده نکنید تا زمانی که شما از ایمنی خودتان در ارتباط با مصرف دارو اطمینان یابید. نوشیدنی های الکلی مصرف نکنید. قبل از عمل جراحی، به پزشک یا دندانپزشکتان در مورد داروهایی که استفاده می کنید بگویید (شامل داروهای تجویزی، داروهای بدون نسخه و محصولات گیاهی).

بچه ها ممکن است به عوارض جانبی مربوط به این دارو به خصوص کمبود وزن بسیار حساس تر باشند. این دارو ممکن است رشد کودکان را کاهش دهد. پزشک ممکن است به صورت موقتی توقف دارو را تجویز نماید تا این خطر را کاهش دهد. وزن و قد کودکتان را گزارش دهید. با پزشک و یا داروسازتان مشورت نمایید. افراد مسن ممکن است به اثرات جانبی دارو به خصوص درد قفسه سینه، مشکلات خواب یا کمبود وزن حساس تر باشند.

در طول دوران بارداری آدرال باید تنها در زمانی مصرف گردد که مورد نیاز باشد. در مورد خطرات و مزیت ها با پزشکتان بحث نمایید. نوزادان متولد شده از مادرانی که وابسته به این درمان دارویی هستند ممکن است زودتر متولد گردند و کمبود وزن داشته باشند. آنها ممکن است نشانه های بازگشتی را داشته باشند. در صورت بروز هرگونه تغییرات رفتاری، اضطراب ٬ استرس و یا خستگی غیرمعمول در نوزادتان به پزشک اطلاع دهید.

آدرال از طریق شیر مادر منتقل میگردد و ممکن است اثرات نامطلوبی بر نوزاد داشته باشد. بنابراین تغذیه با شیر مادر پیشنهاد نمیگردد در حالی که از این دارو استفاده می کنید. با پزشکتان قبل از تغذیه با شیر مادر مشورت کنید.

 

داروی آدرال

تداخلات دارویی

فعل و انفعالات دارویی ممکن است چگونگی کار دارویی شما را تغییر دهد یا منجر به افزایش خطر جدی مربوط به عوارض جانبی گردد. این مطلب شامل همه فعل و انفعالات دارویی ممکن نیست. لیستی از همه محصولاتی را که شما استفاده میکنید (شامل داروهای تجویز شده یا بدون تجویز و داروهای گیاهی) را حفظ نمایید و به پزشک یا داروسازتان بگویید. شروع به مصرف، توقف و یا تغییر هیچ گونه دوزی از دارو بدون تایید پزشک ننمایید.

مصرف نمودن بازدارنده های MAO با این دارو ممکن است باعث بروز مشکلات جدی (احتمالا مرگ) و فعل و انفعالات دارویی شود. از مصرف بازدارنده های MAO (ایزوکاربوکسازید، لینزولید، متیلن بلو، موکلوبماید، فنلزین، پروکاربازین، rasagiline، سلجیلین، ترانیل سیپرومین) در طول درمان با این دارو خودداری نمایید. بیشتر بازدارنده های MAO نباید برای دو هفته قبل از درمان با این دارو مصرف گردند. از پزشکتان در مورد شروع، یا توقف مصرف این دارو سوال نمایید.

همه لیبل ها (برچسب ها) را بر روی داروهایتان (مانند داروهای سرماخوردگی و مکمل های غذایی) کنترل نمایید زیرا آنها ممکن است دارای موادی باشد که ضربان قلب و یا فشار خون را افزایش دهند. از داروسازتان در مورد استفاده امن از این محصولات سوال کنید.

دکستروآمفتامین بسیار شبیه یه لیدکستامفتامین است. از این داروهای دارای لیدکستامفتامین در زمان استفاده ازدکستروآمفتامین خودداری کنید. این دارو ممکن است با درمان خاص/ آزمون های آزمایشگاهی (مانند خون و اوره، سطوح استروئید اوره، اسکن مغزی برای بیماری پارکینسون) تداخل داشته باشد و احتمالا باعث نتایج آزمون کاذب میگردد. اطمینان داشته باشید که پرسنل آزمایشگاه و پزشکان شما در مورد استفاده از این دارو اطلاع دارند.

 

مصرف دوز بالا یا اوردوز

در صورتی که دوز بالایی مصرف گردد با مرکز مسمومیت یا اورژانس تماس گیرید. در تهران میتوان با مرکز مسمومیت با شماره تلفن ۱۴۹۰ تماس بگیرید. ساکنان دیگر شهر ها  میتوانند با مرکز کنترل مسمومیت استانی یا اورژانس ۱۱۵ تماس بگیرند. نشانه های مربوط به مصرف دوز زیاد عبارتند از: تغییرات شدید روانی و ذهنی، صرع، سردرد شدید، بی قراری شدید، تنفس سریع.

 

نکته  های مهم

آدرال را به بقیه افراد جهت مصرف ندهید. این برخلاف قانون است. تست های آزمایشگاهی و یا پزشکی (مانند فشار خون، ضربان قلب، رشد در کودکان) ممکن است به صورت دوره ای برای نشان دادن پیشرفت شما و یا کنترل عوارض جانبی انجام شود. برای جزئیات بیشتر با پزشک خود مشورت کنید.

 

قرص سوباکسون

سوباکسون (Suboxone) شامل ترکیبی از بوپرنورفین (buprenorphine) و نالوکسان (naloxone) می باشد٬ سابوکسون برای درمان اعتیاد به مواد مخدر استفاده می شود.

بوپرنورفین یک مسکن تخدیری است و با مکانیسم مشابه مخدرها و از طریق اتصال به گیرنده های مغزی اثر می کند.

نالوکسان نیز همانند بوپرنورفین از طریق اتصال به گیرنده های تخدیری مغز، اثرش را اعمال می کند، اما خود دارو اثر تخدیری ندارد و آنتاگونیست یا متضاد مخدرهاست و گیرنده های مورفین را در مغز بلوک می کند.

نالوکسان به این جهت به سابوکسون اضافه شده که از سوء استفاده بوپرنورفین توسط افراد وابسته به مواد افیونی جلوگیری شود.

توضیحات دارو :

نام ژنریک: بوپرنورفین و نالوکسان (buprenorphine and naloxone)

نام تجاری: Suboxone, Zubsolv

کلاس درمانی: ترک مواد افیونی

کلاس دارویی: بوپرنورفین/ نالوکسان

کلاس شیمی: بوپرنورفین. نالوکسان

اشکال دارویی: فیلم های قابل جذب زیر زبانی

داروی سابوکسون که نام ژنریک آن بوپرونورفین نالوکسان است، بوپرونورفین علائم ترک را کنترل می کند در حالی که نالوکسان شرایط معتاد را تعدیل می کند و این کار سبب می شود معتاد تمایل کمتری به بازگشت داشته باشد. سابوکسون مورد تایید FDA است و مجوز وزارت بهداشت را برای عرضه به بیماران در کشور دارد.

 

Suboxone-film

نکات مهم قبل از مصرف دارو :

مطمئن شوید که شما با خیال آسوده می ​​توانید این دارو را استفاده نمایید، اگر شما دارای هر یک از شرایط زیر می باشید با پزشک خود در جریان بگذارید :

هر نوع مشکل تنفسی یا بیماری های ریوی.
بزرگ شدن پروستات، مشکلات ادراری.
بیماری کلیوی یا کبد .
مشکلات با کیسه صفرا، غده آدرنال، و یا تیروئید.
سابقه مصرف مواد مخدر، الکل اعتیاد و یا بیماری های روانی.
سابقه ضربه به سر، تومور مغزی، یا تشنج.

مصرف در دوران بارداری و شیردهی :

گروه C

اثرات بوپرنورفین و نالوکسان بر روی جنین هنوز ناشناخته می باشد و ممکن است مشکلات تنفسی، تغییر رفتار، و یا علائم تهدید کننده حیات در نوزاد ایجاد کند. به همین دلیل در صورت نیاز به مصرف این دارو در دوران بارداری، حتمأ  با پزشک خود مشورت نمایید .

سابوکسون می تواند به شیر مادر منتقل شود و به کودک شیرخوار آسیب برساند. در مورد مصرف یا قطع مصرف این دارو در دوران شیردهی با پزشک خود مشورت نمایید.

عوارض جانبی شایع و جدی :

اگر شما پس از مصرف این دارو دچار هر یک از عارضه های جدی زیر شدید٬ با پزشک خود تماس گرفته و او را در جریان قرار دهید .

ضعف شدید یا خواب آلودگی.
احساس سبک سر،
تهوع، درد بالای معده، خارش، از دست دادن اشتها، ادرار تیره، مدفوع سفالی رنگ، یرقان (زردی پوست و چشم)؛
نشانه های ترک دارو – اسهال، استفراغ، لرز و یا تکان دادن، آب ریزش بینی، ترشح اشک، درد عضلانی، و احساس گرما یا سرمای شدید.

سایر عوارض جانبی :

  • درد زبان، قرمزی و یا بی حسی در داخل دهان.
  • یبوست، تهوع خفیف، استفراغ
  • سردرد .
  • مشکلات خواب (بی خوابی)
  • افزایش عرق کردن.
  • تورم در دست ها و پاها

تداخلات دارویی :

قبل از مصرف Suboxone با قرص خواب، داروهای شبه مواد مخدر و ضد درد، شل کننده عضلانی، و یا داروهای اضطراب، افسردگی، یا تشنج با پزشک خود مشورت کنید

همچنین قبل از استفاده از این دارو حتمأ پزشک را در جریان تمام داروهایی که استفاده می کنید ( حتی  ویتامین ها، مواد معدنی، داروهای گیاهی و … ) به خصوص داروهای زیر بگذارید :

آرام بخش – دیازپام، آلپرازولام، لورازپام، والیوم، زاناکس، و غیره

قرص پروسکار(درمان ریزش مو)

فیناستراید (به انگلیسی: Finasteride) با نام تجاری پروپشیا (به انگلیسی: Propecia) دارویی است که برای درمان ریزش مو بخصوص در آقایان و همچنین در بزرگی خوش خیم پروستات مردان استفاده می‌شود. به طور معمول این دارو برای خانم‌ها و همچنین برای مواردی که ریزش مو وارد مرحلهٔ پیشرفته شده‌است مثل نواحی «خط موی عقب رفته» به کار نمی‌رود. سازمان غذا و داروی آمریکا (FDA) کاربرد این دارو را در درمان هیپرپلازی پروستات و آلوپسی آندروژنیک (طاسی به علت افزایش هورمون‌های جنسی مردانه) در مردان تایید نموده‌است ولی استفاده از این دارو در هیرسوتیسم (پرمویی صورت و بدن) زنان مورد تایید FDA نیست.
فیناستراید برای اولین بار طی دههٔ گذشته به منظور کاهش سطح DHT (دی هیدرو تستوسترون) در غدهٔ پروستات در جهت درمان بزرگی خوش خیم پروستات مورد استفاده قرار گرفت. در آن زمان تحت نام تجاری پروسکار (Proscar) به میزان ۵ میلی گرم در روز تجویز می‌شد. در اوایل سال ۱۹۹۰ فیناستراید برای درمان هایپر پلازی (بزرگ شدگی) پروستات با دوز ۵ میلیگرم روزانه تایید شد. به دنبال مصرف این دارو مردان متوجه شدند ریزش موهایشان کاهش یافته و حتی رویش موی جدید هم مشاهده کردند. بعد از تحقیقات زیاد مشخص شد این دارو با دوز ۱ میلی گرم در روز هم می‌تواند اثرات مثبت در ریزش مو داشته باشد. فیناستراید در آمریکا به عنوان داروی موثر بر ریزش موی مردانه با نام پروپشیا تایید شد. این دارو در سال ۱۹۹۸ از طرف انجمن پروپشیا اولین قرص تایید شده علمی در ریزش موی مردانه به خصوص در نواحی ورتکس (وسط سر) و قدامی میانی سر اعلام شد. پس از آن، تحقیقات وسیعی به منظور استفاده از این دارو برای درمان ریزش موی مردانه آغاز گردید که نشان می‌داد استفاده از آن به میزان یک میلی گرم در روز در درمان ریزش مو در بعضی از مردان مؤثر و کافی است.

قرص پرگابالین75؟؟

قرص پرگابالین دارویی است که برای درمان دردهایی که ناشی از تخریب عصبی بوجود آمده اند مورد استفاده قرار می گیرد. دردهایی که به دنبال نوروپاتی دیابتی و همچنین درد ایجاد شده به دنبال زونا برخی از این دردها می باشند. قرص پرگابالین همچنین برای درمان درد ناشی از آسیب نخاعی و فیبرومیاژی نیز مورد استفاده قرار می گیرد.

قرص پرگابالین دارویی است که برای درمان دردهایی که ناشی از تخریب عصبی بوجود آمده اند مورد استفاده قرار می گیرد. دردهایی که به دنبال نوروپاتی دیابتی و همچنین درد ایجاد شده به دنبال زونا برخی از این دردها می باشند. قرص پرگابالین همچنین برای درمان درد ناشی از آسیب نخاعی و فیبرومیاژی نیز مورد استفاده قرار می گیرد. عوارض برای چه بیماری است قرص پرگابایوکس


 

موارد مصرف قرص پرگابالین

  • نوروپاتی دیابتی

  • زونا

  • فیبرومیالژی

  • آسیب نخاعی

  • برخی از انواع تشنج

 

نحوه مصرف قرص پرگابالین

قبل از استفاده از این دارو شما بایستی تمامی اطلاعاتی را که برای آگاهی شما بر روی جعبه یا درون آن تهیه شده است را به دقت مطالعه نمایید. در صورتی که سوالی درباره چگونگی مصرف قرص خود دارید از پزشک خود بپرسید.

شما بایستی این دارو را همراه آب به همان صورتی که پزشکتان تجویز نموده است مصرف نمایید. این دارو معمولا برای دو تا سه بار در روز تجویز می گردد و شما می توانید آن را همراه غذا و یا با معده خالی مصرف نمایید. دوز تجویز شده این دارو به عواملی نظیر عملکرد کلوی شما، شدت اختلال و میزان پاسخ دهی به درمان شما وابسته است. دوز این دارو در کودکان معمولا بر اساس وزن آن ها اندازه گیری می شود.

شما بایستی این دارو را به طور منظم و به موقع مصرف نمایید تا بهترین نتیجه درمانی را به دنبال مصرف آن تجربه نمایید. برای فراموش کردن زمان مصرف داروی خود بهتر است زمان خاصی را در روز برای مصرف آن در نظر بگیرید. برای کاهش عوارض این دارو ممکن است پزشکتان به شما توصیه نماید این دارو را ابتدا از دوزهای پایین شروع نمایید و میزان آن را به طور تدریجی افزایش دهید تا به میزان تجویز شده برسد. شما بایستی برای جلوگیری از فراموش کردن مصرف قرص خود ساعتی را برای خوردن آن تعیین نمایید. از کاهش یا افزایش میزان داروی خود بدون مشورت با پزشک جدا خودداری نمایید.

در صورتی که شما این دارو را برای تشنج خود استفاده می کنید از قطع ناگهانی آن بدون مشورت به پزشک خود بپرهیزید. شما بایستی این دارو را کاملا مطابق با نسخه خود مصرف نمایید. قطع ناگهانی این دارو می تواند موجب تشدید حملات تشنجی در شما گردد. بنابراین قطع این دارو بایستی به تدریج و تحت نظارت پزشک شما صورت گیرد.

 

عوارض جانبی قرص پرگابالین

قرص پرگابالین نیز مانند هر داروی گیاهی و صنعتی دیگر می تواند عوارضی به همراه داشته باشد. شایعترین علایم و عوارض این دارو عبارتند از:

  • خواب آلودگی
  • گیجی
  • خشکی دهان
  • یبوست
  • اختلال در قدرت تمرکز
  • افزایش وزن
  • تورم بدن و اندام ها

توجه داشته باشید که این علایم هر کسی را دچار نمی کند بلکه این علایم نادرند و خوشبختانه خود به خود نیز برطرف می شوند. با این وجود در صورتی که این علایم در شما تداوم یافته است یا برای شما بسیار آزاردهنده می باشد بایستی موضوع را به پزشک خود اطلاع دهید. توجه داشته باشید که پزشک شما این دارو را با قضاوت بر اینکه شما از مصرف آن سود بیشتری می بردید آن را برای شما تجویز نموده است. با این حال اگر تصور می کنید که شما به این دارو واکنش مناسبی نمی دهید بایستی پزشک خود را از موضوع مطلع سازید.

در صورتی که شما علایمی نظیر تاری دید، کاهش بینایی، کبودی غیر طبیعی در بدن و علایم خونریزی، درد عضلانی، گرفتگی عضلانی، غش کردن، ضعف شدید و کاهش حجم ادرار شدید بلافاصله با پزشک خود تماس بگیرید و از راهنمایی های وی بهره مند گردید.

تعداد معدودی از افرادی که از داروهای ضد تشنج استفاده می کنند ممکن است مشکلاتی از قبیل مشکلات خلقی(نظیر افسردگی، اضطراب، اختلال دو قطبی و افکار خودکشی) را تجربه نمایند. این افراد بایستی بلافاصله پس از رویت اولین علایم این عوارض با پزشک خود تماس گرفته و موضوع را با وی در میان بگذارند.

گرچه حساسیت دارویی شدید به قرص پرگابالین عارضه ای نادر است اما نباید به سادگی از کنار آن گذشت. بنابراین در صورت پدید آمدن هر یک از علایم حساسیت دارویی بایستی بلافاصله به یک مرکز درمانی مجهز مراجعه نمایید. شایعتریان علایم حساسیت دارویی عبارت است از:

  • واکنش پوستی نظیر زدن جوش های ریز(راش پوستی)

  • تورم لب ها و صورت(آنژیوادم)

  • سرگیجه شدید

  • تنگی نفس

 

تداخلات دارویی قرص پرگابالین

تداخلات دارویی از آن جهت حائز اهمیت است که می تواند اثربخشی قرص پرگابالین را افزایش یا کاهش دهد.

تصور کنید که شما دارویی مصرف می کنید که عملکرد این دارو را کاهش می دهد. بنابراین این موضوع می تواند موجب کاهش اثر آن و همچنین طولانی شدن درمان و یا غیر مؤثر گردیدن آن شود. عکس این موضوع نیز صادق است. بدین صورت که اگر داروی دیگری میزان تأثیر قرص پرگابالین را افزایش دهد می تواند شما را مستعد عوارض آن نماید. بنابراین پزشک شما بایستی دوز این دارو را کاهش دهد تا احتمال عوارض آن را بکاهد.

بنابراین به تمامی بیماران توصیه می شود قبل از مصرف داروی خود تمامی داروهای خود را به پزشک خود نشان دهند تا وی بتواند تصمیم صحیح تری را در درمان آنها اتخاذ نماید.

در صورتی که شما از داروهایی استفاده می کنید که موجب خواب آلودگی شما می گردد حتما آن ها را به پزشک خود اطلاع دهید. برخی از این داروها عبارتند از:

  • مصرف الکل
  • آنتی هیستامین ها
  • ستریزین
  • دیفن هیدرامین
  • داروهای خواب آور
  • آلپرازولام
  • دیازپام
  • لورازپام
  • زولپیدم
  • شل کننده های عضلانی
  • نارکوتیک ها و مخدرها
  • کدئین
  • مورفین

 

نکات مهم قرص پرگابالین

همانطور که بیان شد خوشبختانه حساسیت دارویی شدید به قرص پرگابالین نادر است اما در صورتی که شما سابقه حساسیت دارویی به این دارو یا داروهای مشابه دارید بایستی قبل از مصرف این دارو پزشک خود را مطلع نمایید.

در صورتی که شما سابقه بیماری هایی از قبیل مشکلات کبدی، مشکلات قلبی و مشکلات روانپزشکی و بیماری های خلقی و یا سابقه سوء مصرف مواد، دارو و الکل دارید بایستی پزشک خود را از آن ها مطلع سازید.

در صورتی که این دارو موجب خواب آلودگی شما می گردد از رانندگی پرهیز نمایید و از وسایل نقلیه عمومی استفاده نمایید. همچنین به شما توصیه می شود مصرف الکل خود را تا حد امکان کاهش دهید.

کودکان و سالمندان بیش از سار گروه های سنی به این دارو حساس می باشند. بنابراین این دارو در این گروه های سنی بایستی با احتیاط مصرف شود.

مصرف قرص پرگابالین در دوران بارداری تنها زمانی مجاز است که مصرف آن اجتناب ناپذیر است.  بنابراین در صورتی که شما حین استفاده از این دارو باردار شده اید یا قصد بارداری دارید، موضوع را با پزشک خود در میان بگذارید و با وی درباره مصرف این دارو مشورت نمایید.

همچنین این دارو پس از مصرف می تواند از طریق شیر مادر به کودک منتقل گردد. بنابراین شما بایستی در صورت قصد شیردهی به فرزند خود با پزشک خود مشورت نمایید.

ریتالین

والدینی که کودکان بیش فعال با یا بدون نقص توجه دارند، عموما در مورد مصرف داروها به خصوص ریتالین که شایع ترین داروهای مصرفی این کودکان است، نگرانی های زیادی دارند. از جمله اینکه این دارو بر روی چه قسمتی از مغز تاثیر می گذارد؟ میزان اثر آن چقدر است؟ آیا برای همه کودکان مفید است؟ آیا عوارض دارد؟ چگونه با عوارض این دارو می توان مقابله کرد؟ تا کی به مصرف آن باید ادامه داد؟ و بسیاری از سوالات دیگر، که در مقاله حاضر سعی در پاسخگویی به اینگونه سؤالات را خواهیم داشت.
رایج ترین دارو برای کودکان مبتلا به اختلال بیش فعالی و نقص توجه دارویی به نام «متیل فنیدیت» با نام تجاری «ریتالین» است. این دارو به شکل قرص در بازار دارویی موجود است. ریتالین با اثر بر قشر مغز و تالاموس از بازجذب مجدد دوپامین در سلول های عصبی جلوگیری می کند (دوپامین یکی از مواد شیمیایی است که در انتقال عصبی نقش دارد).
مدت اثر این دارو چهار تا شش ساعت است؛ بنابراین باید این دارو را یک یا دو بار در روز مصرف کرد. بین کودکان از نظر پاسخ هایشان به این داروها تفاوت های زیادی وجود دارد، برخی کودکان سریعا و به مقدار کم دارو پاسخ می دهند، در حالی که کودکان دیگر فقط به مقدار زیاد دارو پاسخ می دهند. در صورت عدم تاثیر این دارو در مورد فرزندتان، باید با پزشک مشورت کنید تا علت را بیابد.
آنچه اثبات شده این است که استفاده از داروهای محرکی همچون ریتالین موجب کاهش بیش فعالی، افزایش توجه، کاهش تکانشگری، کاهش رفتارهای منفی، بهبود تعامل اجتماعی و افزایش موفقیت تحصیلی (دارو بر هوش آنها تاثیر نمی گذارد، بلکه به آنها کمک می کند قابلیت های اصلی را به نحو مؤثرتری به کار برند) تا حدود 80-70 درصد می شود. این مقدار اثربخشی در مطالعات مختلف اثبات شده است و این یعنی هیچ جای شکی برای استفاده از این دارو باقی نمی ماند.
در واقع و به زبانی شفاف تر، ریتالین جزو داروهایی است که برای درمان کودکان بیش فعال خط اول درمان توسط پزشک تشخیص داده می شوند و البته احتمال عوارضی برای آن مطرح است. ناگفته نماند که همه داروها دارای عوارض هستند اما وقتی دارو توسط پزشک تجویز می شود، سود و مزیت آن با احتمال عوارض سنجیده می شود و بعد از تشخیص قطعی، دارو داده می شود. مانند انسولین که برای بیماری دیابت تجویز می شود؛ کسی که دیابت ندارد اگر به او انسولین تزریق شود حتما وارد شوک خواهد شد و باید بستری شود؛ ریتالین هم دارویی است که فقط اگر با تشخیص قطعی بیش فعالی توسط پزشک داده شود، حتما باید در آن استفاده کرد.
عوارض این دارو قابل کنترل است. پزشکان عموما قبل از تجویز این دارو یک ارزیابی قبل از درمان، که دربرگیرنده بررسی عملکرد قلبی بیمار، وجود اختلالات حرکتی و عملکرد کبدی و کلیوی است، انجام می دهند و در صورت وجود مشکل در این اعضا و اختلالات متابولیسم، میزان مصرف داروها را کاهش یا از داروی دیگری استفاده می کنند.
قبل از آنکه به عواض این دارو و روش های کنترل آن اشاره بکنیم، توجه شمار را به این نکات جلب می کنم که دارو درمانی برای کودکان بیش فعال دارای تاثیر فوق العاده اما کوتاه مدتی بر علائم رفتاری آنان است. به محض قطع مصرف دارو نشانه های بیش فعالی با همان شدت قبلی ظاهر می شود. بسیاری از والدین نیز در مورد استفاده از این داروها دچار تردیدند و رغبت چندانی به استفاده از این داروها برای درمان فرزندشان نشان نمی دهند. همچنین به علت اینکه ثابت شده این بیماری ناشی از عدم تعادل مواد شیمیایی مغز و ارثی است، مصرف این دارو ممکن است طولانی مدت باشد. بنابراین به دلیل کوتاه مدت بودن اثر این دارو و خاصیت مهارکنندگی آن، و نگرانی والدین از عوارض بلندمدت و همچنین برای هدایت درست این کودکان باید از مداخلات روانشناختی و رفتاری، در کنار این دارو بهره برد.
شایع ترین عوارض جانبی ناشی از مصرف ریتالین عبارتند از بی اشتهایی، تهوع، کاهش وزن، بی خوابی، کابوس های شبانه، گیجی، تحریک پذیری، ملال، کج خلقی، بی قراری که عموما زیر نظر پزشک قابل کنرتل هستند.
می تواید برخی روش های کنترل آن را در جدول زیر مشاهده کنید؛ اما به یاد داشته باشید از این روش ها قبل از مشورت با پزشک استفاده نکنید. برخی عوارض مانند افزایش تیک ها نیز غالبا پس از مدتی خود به خود از بین می روند. شاید مهمترین عارضه جانبی این داروها، بروز وابستگی فیزیکی و روانی است که نشان می دهد، مصرف این دارو باید زیر نظر پزشک تجویز کننده، قرار گیرد.
اثرات جانبی

 اثرات جانبی  روش کنترل و درمان
 بی اشتهایی، تهوع  مصرف دارو همراه با غذا
 کاهش وزن  استفاده از مواد کمکی کالری زا، از اجبار به غاذا خوردن بپرهیزید، آزمایشات عملکرد کبدی را کنترل کنید.
بیخوابی،کابوس های شبانه  مصرف دارو در ساعات اولیه روز، استفاده از داروهای کوتاه اثر، قطع مصرف بعدازظهر یا غروب، استفاده از درمان های کمکی.
 گیجی  کنترل فشار خون، تشویق مصرف مایعات، استفاده از داروهای طولانی اثر.
تحریک پذیری کاهش میزان مصرف، ارزیابی علائم اختلالات همراه، استفاده از درمان های کمکی.
ملال، کج خلقی، بی قراری در نظر گرفتن تشخیص اختلالات همزمان (نظیر اختلالات خلقی)، کاهش میزان مصرف یا استفاده از اشکال طولانی اثر، استفاده از درمان ها و داروهای کمکی.

بازی یک ریتالین است!
یکی از مواردی که متخصصان برای درمان و کاهش علائم اختلال بیش فعالی نقص توجه توصیه می کنند، انجام فعالیت های ورزشی و تفریحی برای این کودکان است. متخصصان می گویند ورزش تمرکز را بهبود می بخشد و جریان انتقال دهنده های عصبی را افزایش می دهد. پونتم یکی از پژوهشگران در زمینه این بیماری درباره ورزش به عنوان یک درمان متناوب برای اختلال بیش فعالی نقص توجه معتقد است: تاثیر ایروبیک بر روی مغز مشابه ریتالین یا دیگر داروهای تحریک زای روانی است که تاثیری موقتی دارند. این ورزش می تواند تاثیرات مثبت دیگر بر سلامت روانی و فزییکی کودک شما داشته باشد.
پژوهشگران دانشگاه ایلی نویز بر اساس مطالعات خود دریافته اند، فعالیت های خارج از خانه مانند استفاده از اوقات فراغت، رفتن به پارک، شهربازی، ورزش و … برای این کودکان مفید است. طبق مطالعاتی که در سپتامبر 2004 در مجله آمریکایی سلامت عمومی انجام شد، نتیجه این درمان روی کودکان پنج تا هجده ساله، کاهش شدید علائم را نشان می دهد.
در واقع فعالیت های فیزیکی همواره به سود مبتلایان به اختلال بیش فعالی نقص توجه است. ورزش و تحرک انرژی اضافی کودک را تخلیه می کند، مغز را به فعالیت وامی دارد و تحریکش می کند. همچنین شرکت در بازی ها و کارهای گروهی مهارت های اجتماعی او را تقویت می کند و پیروی از نظم و انضاط را تعلیم می دهد. البته زمانی پیش می آید که کودک خجالتی است و تمایل به شرکت در گروه ها و بازی های تیمی را ندارد؛ در این حالت بازی های انفرادی مثل دونچرخه سواری یا شنا می توانند مناسب و کمک کننده باشند. همچنین هنر و سرگرمی های ذهنی می توانند، مفید باشند. مثلا نقاشی کشیدن، کاردستی درست کردن یا موسیقی، فعالیت هایی هستند که فرصت های خلاقانه ای را فراهم می کنند.
نکته مهمی که در این مقوله وجود دارد، نظارت بر پیشرفت کودک است. اگر ببینیم در انجام کار خاصی مثلا ورزش فوتبال یا نقاشی پیشرفتی ندارد، باید فعالیت دیگری را جایگزین آن کنیم. آگاهی از محدودیت ها، توانایی ها، علاقه ها و خواست های حقیقی کودکان بیش فعال، به پدر و مادری هاشان کمک می کند تا بهتر و ساده تر از پس تعدیل و حل این مشکل برآیند.

فولیک اسید

اسید فولیک چیست؟ خواص و خطرات اسید فولیک کدام اند؟

اسید فولیک (Folic Acid) یکی از انواع ویتامین های گروه B است و برای رشد سلول ها و متابولیسم (سوخت و ساز) بدن لازم می باشد. واژه فولات (Folate) همان فولیک اسیدی بوده که در منابع طبیعی یافت می شود. اسید فولیک نسخه دست ساز فولات بوده و در مکمل ها یافت می شود. مقاله امروز راستینه به معرفی اسید فولیک، بررسی خواص و فواید آن، مضرات فولیک اسید و مشخص کردن افرادیکه باید از این مکمل استفاده کنند، می پردازد.

چه کسانی فولیک اسید استفاده می کنند؟  خوراکی های حاوی اسید فولیک

مصرف اسید فولیک برای زنان باردار و زنانیکه قصد بارداری دارند لازم می باشد. اسید فولیک خطر نقص های مادرزادی مغز و ستون فقرات کودک را 50 تا 70 درصد کاهش می دهد. فولیک اسید همچنین می تواند خطر دردهای زودرس و پره املامپسی را کاهش می دهد. پزشکان پیشنهاد می دهند که هر زنی در سنین بارداری اسید فولیک و یا مولتی ویتامین مصرف نماید.  اسید فولیک ممکن است بتواند از نقص های مادرزادی که قبل از اطلاع زن از بارداریش رخ می دهد، پیشگیری می کند.

اسید فولیک برای درمان کمبود آن که باعث بعضی از انواع کم خونی و سایر مشکلات شده استفاده می شود. کمبود اسید فولیک در بین افرادیکه مشکلات گوارشی، بیماری های کلیه و کبد و یا اعتیاد به الکل دارند، شایع می باشد. زمانیکه اسید فولیک برای درمان کمبود آن مصرف می شود، باید به همراه ویتامین B12 مصرف گردد، این دو مکمل بعلاوه درمان کم خونی ناشی از آنها برای بهبود سلامت اعصاب نیز مفید می باشند. همچنین اسید فولیک برای کاهش مضرات داروی متوترکسات (methotrexate) که برای درمان پسوریازیس و آرتریت روماتوئید استفاده می شود، تجویز می گردد.

اسید فولیک برای باروری در هردو مردان و زنان لازم می باشد. اسید فولیک کیفیت اسپرم را افزایش داده و خطر نازایی را در زنان کاهش می دهد.

اسید فولیک برای درمان و یا پیشگیری از سایر مشکلات و بیماری ها همچون سرطان خون، آمنوره (فقدان پریود قاعدگی)، مصمومیت با آرسنیک، اختلال دوقطبی، سرطان، سندرم خستگی مزمن، عملکرد شناختی، بیماری عروق کرونر، جنون و آلزایمر، افسردگی، دیابت، بیماری صرع، سلامت عمومی، گلوکم، نقرس، بهبود رشد، بیماری قلبی، فشار خون بالا، بیماری ام اس، سکته مغزی، سرگیجه و لخته خون نیز استفاده می شود، با اینحال تحقیقات کافی در اینباره و کارایی اسید فولیک در درمان این موارد وجود ندارد و نمی توان تاثیر آن را رد و یا تایید نمود.

در مورد سرطان روده بزرگ (کولون) و استفاده از این مکمل در درمان آن باید گفت که این ویتامین هیچ تاثیری بر سرطان کولون نداشته و حتی در صورت مصرف 3 تا 6 سال مداوم از این ویتامین خطر ابتلای افراد به سرطان کولون افزایش می یابد.

چه میزان فولیک اسید باید مصرف نماییم؟

میزان پیشنهادی مصرف (RDA) اسید فولیک شامل هم اسید فولیک موجود در خوراکی ها و هم اسید فولیک موجود در مکمل ها به قرار جدول زیر می باشد:

گروه میزان توصیه شده مصرف اسید فولیک
0 تا 6 ماهگی 65 میکروگرم در روز
7 تا 12 ماهگی 80 میکروگرم در روز
1 تا 3 سالگی 150 میکروگرم در روز
4 تا 8 سالگی 200 میکروگرم در روز
9 تا 13 سالگی 300 میکروگرم در روز
14 سال به بالا 400 میکروگرم در روز
زنان باردار 600 میکروگرم در روز
زنان شیرده 500 میکروگرم در روز

آخرین سطح مصرف قابل تحمل (UL) میزانی است که فرد با مصرف این مقدار مکمل نیز باز ایمنی و سلامت بدنش بخطر نیافتاده و دچار مشکل نمی شود. مصرف بیشتر از این حد با دستور پزشک مجاز بوده ولی در غیر این صورت مجاز نمی باشد. این میزان برای اسید فولیک بشرح:

گروه  آخرین سطح قابل تحمل
1 تا 3 سال 300 میکروگرم در روز
4 تا 8 سال 400 میکروگرم در روز
9 تا 13 سال 600 میکروگرم در روز
14 تا 18 سال 800 میکروگرم در روز
19 سال به بالا 1000 میکروگرم در روز

منابع طبیعی فولیک اسید کدام اند؟

منابع خوب و مفید اسید فولیک شامل:

  • سبزجات از جمله اسفناج، بروکلی و کاهو
  • لوبیا، نخود فرنگی و عدس
  • میوه هایی همچون لیمو، موز، طالبی، هندوانه، پرتقال، کیوی و عنبه
  • جگر و قلوه جگر نباید در زنان باردار استفاده شود)
  • زرده تخم مرغ، شیر، دانه های آفتابگردان و حبوبات نیز از دیگر منابع این ویتامین می باشند.

عوارض کمبود اسید فولیک

بجز کم خونی و نقایص مادرزادی، کمبود اسید فولیک باعث مشکلاتی همچون:

  • افزایش خطر سکته قلبی دوم
  • افزایش خطر سکته مغزی
  • افزایش خطر ابتلا به بعضی از انواع سرطان همچون سرطان معده
  • کاهش قابل ملاحظه تعداد اسپرم در مردان شده و ممکن است بتواند باعث ناباروری مردان شود.
  • افزایش خطر ابتلا به افسردگی

خطرات، عوارض جانبی و تداخلات این ویتامین کدام اند؟

  • آلرژی به فولیک اسید، بعضی افراد ممکن است به فولیک اسید و یا محصولاتی که حاوی آن هستند آلرژی داشته باشند و باید از مصرف اسید فولیک خودداری نمایند.
  • عوارض جانبی، اسید فولیک عموما بی خطر بوده، بعضی از عوارض جانبی آن در مقادیر بالای مصرف شامل تهوع، نفخ شکم، باد معده و بی خوابی است.
  • تداخلات دارویی، مقادیر بالای اسید فولیک می تواند تاثیر بعضی از داروهای ضد صرع را کم کند. اگر شما داروی خاصی مصرف می کنید باید با پزشک درباره مصرف فولیک اسید مشورت نمایید. بعضی از انواع داروها همچون داروهای درمان دیابت، داروهای خواب آور و بعضی از انواع آنتی بیوتیک باعث کاهش سطح فولیک اسید در بدن شما می گردد.
  • خطرات، اسید فولیک بعضی اوقات باعث پنهان شدن علایم بعضی از بیمار های خطرناک که در نتیجه کمبود ویتامین B12 هستند، می شود.

قرص ریتالین

اعتیاد به قرص ریتالین | نحوه مصرف و عوارض ریتالین

اینبار می خواهیم شما را با یکی دیگر از موادی که در بخش مواد مخدر، مجله پزشکی دکتر سلام جای گرفته است آشنا کنیم. ابتدا توضیحاتی درمورد قرص ریتالین می دهیم بعد از آشنایی با این قرص، به آثار مصرف ریتالین، روش و نحوه مصرف، عوارض مصرف زیاد ریتالین و علائم ترک می پردازیم. قرص های ریتالین در وهله اول برای درمان اختلال﴿ ADHD (Attention-deficit hyperactivity disorder كودكان بكار مي‌رود و يا عبارتي پرحركتي در بچه‌ها. 

دوز اين دارو براساس نيازها و عكس العمل‌هاي فردي تعيين مي‌گردد. دركودكان (6سال و بالاتر) بادوز 5 تا 10 ميلي گرم سه بار در روز شروع شده و درهفته 10-5 ميلي گرم در دوز روزانه افزوده مي‌شود. حداكثر دوز روزانه 60 ميلي گرم است. در بالغين دوز روزانه 30-20 ميلي گرم مي‌باشد.

در مواقعی نیز توسط پزشکان برای درمان بیماران مبتلا به ” حمله خواب” تجویز می شود ولی در سال های اخیر مصرف خود سرانه این دارو در کشور ما رو به افزایش گذاشته است که عدم آگاهی از آثار و ویژگی های این قرص می تواند نگران کننده باشد.

گزارش های متعدد بيانگر اينستکه برخی افراد برای بیدار ماندن در شبهای امتحان به جای مصرف قهوه و چای از قرص های ریتالین استفاده می کنند.

شواهد حاکی از آن است که این افراد از این قرص ها استفاده می کنند تا بتوانند چندین ساعت متوالی بیدار بمانند و به شکل غیر معمولی تمرکز خود را در مدت طولانی حفظ کنند.

 

 

آثار مصرف ریتالین:

از آنجا که ریتالین دارویی است که توسط پزشکان تجویز می شود, مصرف کنندگان تصور می کنند این قرص های بی خطرند و آن ” بد نامی ” مواد مخدر را ندارند. در حالی که عوارض مصرف خودسرانه این قرص ها می تواند در حد مواد دیگر نظیر کوکایین و آمفتامین باشد.مدت اثر اين دارو 6-4 ساعت است.

 

 

نحوه استفاده و مصرف:

اين دارو به شكل خوراكي و يا تدخين استفاده مي‌شود.

عوارض سوء مصرف ريتالين:

– عصبی شدن و بی خوابی

– حالت تهوع و استفراغ

– احساس سرگیجه و سردرد

-تغییرات ضربان قلب و فشار خون(که معمولا به صورت افزایش است ولی در مواردی نیز به شکل کاهش دیده می شود)

– خارش و جوش های پوست

– دردهای شکمی, کاهش وزن و مشکلات معده

– مصرف دایمی و اعتیاد(وابستگی)

– بروز حالت های روان پریشی (جنون) و علایم وابستگی به ریتالین

– بروز افسردگی پس از قطع مصرف

 

 

عوارض مصرف زیاد ریتالین:

– از دست دادن اشتها و سوء تغذیه

– لرزش و پرش عضلات

– تب، تشنج و سردرد

– نامنظم شدن ضربان قلب و تنفس که در مواردی می تواند به شکل خطرناکی ادامه پیدا کند

– تکرار حرکات و اعمال بی هدف

– بروز حالت های پارانویید(سوء ظن), توهم و هذیان

– احساس حرکت و جنبش حشرات در زیر پوست

 

 

علائم ترك:

علائم ترك مصرف اين دارو بصورت دردهاي عضلاني، خواب آلودگي و افسردگي بروز مي‌كند.

(تاکنون در چند مورد سوء مصرف ریتالین منجر به مرگ شده است)

قرص زاناکس (آلپرازولام)

زاناکس (Xanax) اسم علمی آلپرازولام، دارویی است که برای اضطراب و اختلالات عصبی توسط پزشک تجویز می‮شود.‬‬‬‬‬
این دارو برای اختلال اضطراب فراگیر (GAD)، اضطراب همراه با افسردگی، و وحشت زدگی توصیه می‮شود. دیگر موارد استفاده آن، افسردگی و سندروم دوران پیش از قاعدگی (SMP) است. زاناکس متعلق به گروهی دارویی تحت عنوان بنزودیازپین‮ها (senipezaidozneB) است و به شکل‮های گوناگون نظیر قرص، شربت، قرص‮های زبانی، قرص‮های زماندار موجود است.‬ زاناکس توسط شرکت فایزر (Pfizer) ساخته شد و در سال 1981 به تایید وزارت دارو و غذای آمریکا (FDA) رسید. ‬‬‬‬‬

زاناکس مایع، آلپرازولام اینتسول (Alprazolam Intensol) ، توسط شرکت روکسان (Roxane) ساخته شد. قرص‌های زبانی آلپرازولام، نیراوام (Niravam) توسط شرکت دارویی روانه بازار شد.و در نهایت، قرص‮های زماندار، زاناکس ایکس آر (RX xanaX) نیز توسط شرکت فایزر ارائه شدند.‬‬ شرکت‮های دارویی گوناگونی قرص‮های معمولی آلپرازولام را تولید می‮کنند.‬‬‬‬‬‬‬‬‬‬‬‬‬‬‬‬‬‬

هشدارهایی در خصوص استفاده از زاناکس

اگر به آلپرازولام یا مواد تشکیل دهنده این دارو یا دیگر اعضای خانواده ببنزودیازپین‮ها نظیر لیبریوم (muirbiL)، ترانکسن(enexnarT)، والیوم (muilaV)، آتیوان (navitA)، سراکس (xareS) و غیره، حساسیت دارید قرص‮های زاناکس را مصرف نکنید. ‬‬‬‬‬‬‬‬‬‬
اگر آب مروارید دارید همچنین اگر از داروهای ضدقارچ نظیر اسپورانوکس (Sporanox) یا نیزورال (Nizoral) استفاده می‮کنید، زاناکس مصرف نکنید.‬‬‬‬‬
زاناکس ممکن است خواب‮آلودتان کند و توانایی‌تان را در رانندگی و فعالیت منظم کاهش دهد. اگر سن‌تان زیاد است یا ضعیف هستید، چنانچه زاناکس را با دیگر داروهایی که باعث خواب‮آلودگی می‮شوند مصرف کنید آن وقت به شدت احساس خستگی و خواب آلودگی می‮کنید.‬‬‬‬‬‬‬‬‬‬‬‬‬‬‬‬‬‬‬‬

خرید زاناکس به صورت اینترنتی و آنلاین می‮تواند خطرناک باشد. برخی از افرادی که این کار را کرده‌اند به جای زاناکس، داروی قوی ضد روان پریشی، هاروپریدول (lodlaH) را دریافت کرده‌اند؛ این قرص‮ها اثرات جانبی منفی نظیر مشکلات تنفسی و عضلانی به دنبال دارند. حتی برخی از این مشکلات برای مداوا به رسیدگی‮های فوری پزشکی نیاز پیدا می‌کنند.‬‬‬‬‬‬‬‬‬‬‬‬‬‬‬

زاناکس از آن نوع دارو‮هایی است که بدن‌تان به آن عادت می‮کند، پس دوز (میزان) مصرفی خود را افزایش ندهید و بیش از زمانی که پزشک به شما توصیه می‮کند از آن استفاده نکنید. در غیر این صورت بدن‌تان بعد از مدتی نسبت به آن مقاوم می‌شود و دارو کارایی و تاثیرش را از دست می‮دهد.‬‬‬‬‬‬‬‬‬‬‬‬‬‬‬‬‬‬‬‬

اگر هر یک از موارد زیر را دارید یا قبلا تجربه کرده اید، پیش از استفاده از زاناکس آن را با پزشک خود در میان بگذارید:
افسردگی، افکاری در مورد خودکشی، مشکلات تنفسی، سابقه مصرف مواد مخدر یا الکل، اختلالات شخصیتی و امراض کلیوی یا کبد.
هر نوع داروی تجویزی یا غیر تجویزی، ویتامین، مکمل‮های غذایی که مصرف می‮کنید را با پزشک خود در میان بگذارید، زیرا ممکن است با زاناکس سازگاری نداشته باشند. در صورتی که سیگار می‮کشید هم پزشک خود را در جریان بگذارید.‬‬‬‬‬‬‬‬‬‬‬‬‬‬‬
اگر با علائم خاصی هنگام مصرف زاناکس روبرو شدید، آنها را به پزشک خود گزارش بدهید. قبل از افزایش میزان مصرفی خود حتما با پزشک خود مشورت کنید، حتی اگر مطمئن هستید که میزان مصرف کنونی هیچ تاثیری روی شما ندارد.

زاناکس

زاناکس (Alprazolam) چیست؟